احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان، به عنوان یکی از شخصیتهای برجسته مخالف طالبان، ایجاد حکومت در تبعید را به عنوان یک استراتژی در نظر گرفته است. ایجاد حکومت در تبعید عموماً به معنای ایجاد ساختارهای سیاسی و دیپلماتیک خارج از کشور برای نمایندگی یک ملت یا دولت است که کنترل کامل بر سرزمین خود ندارد. احمد مسعود برای این منظور چندین اقدام ممکن است انجام دهد:
1. **ایجاد دولت یا شورای ملی در تبعید**: مسعود میتواند با همکاری دیگر رهبران و شخصیتهای مخالف طالبان، یک دولت یا شورای ملی در خارج از افغانستان تشکیل دهد. این نهاد میتواند نقش نمایندگی مردم افغانستان را در جامعه جهانی ایفا کند و هماهنگی لازم برای مقاومت داخلی را به عمل آورد.
2. **جلب حمایت بینالمللی**: او ممکن است به دنبال حمایت کشورهای خارجی، سازمانهای بینالمللی و نیروهای جهانی برای مشروعیت بخشیدن به دولت در تبعید و تأمین منابع مالی و نظامی برای مبارزه با طالبان باشد.
3. **دیپلماسی و لابیگری**: احمد مسعود ممکن است از طریق گفتگوها و لابیگری با کشورها و سازمانهای بینالمللی، به دنبال جلب حمایتهای سیاسی و اقتصادی باشد تا بتواند از نظر سیاسی و دیپلماتیک دولت در تبعید را تقویت کند.
4. **حمایت از مقاومت داخلی**: او میتواند تلاش کند تا ارتباطات قویتری با نیروهای مقاومت داخل افغانستان برقرار کند و از راه دور به هدایت و هماهنگی مبارزات علیه طالبان بپردازد.
5. **ارتباط با مهاجرین افغان**: احمد مسعود میتواند جامعه مهاجران افغان در خارج از کشور را به عنوان منبع اصلی حمایت خود به کار گیرد. این شامل جلب کمکهای مالی، سازماندهی تجمعات و بهرهبرداری از پتانسیل سیاسی و رسانهای این گروهها است.
در نهایت، موفقیت او در ایجاد حکومت در تبعید بستگی به میزان حمایت داخلی و بینالمللی، و توانایی او در سازماندهی و رهبری مقاومت علیه طالبان خواهد داشت.
با احترام
داکتر محمد سیر نیکزاد
No comments:
Post a Comment